نقشه قالب مانند ساير نقشه هاي صنعتي بر اساس اصول استاندارد نقشه كشي بين المللي (DIN ISO ) كشيده مي شود و سير تكاملي آن به شرح زير است:
1- با توجه به شكل ظاهري قطعه،يك طرح اوليه روي كاغذ آورده مي شود كه پس از بررسي و اصلاح مكانيزمهاي موجود در آن ،نقشه اي كامل از شكل مونتاژي قالب به دست مي آيد.اين نقشه مونتاژي بايستي كليه اجزا و جوانب را در بر گيرد.
2- در اين مرحله به كليه قطعات قالب اعم از استاندارد يا غير استاندارد شماره هاي مخصوصي داده مي شود كه به كمك آن مي توان در مراحل بعدي طراحي و ساخت سريعتر به قطعه مورد نظر دست يافت.
علاوه بر شماره گذاري قطعات قالب ،جنس آنها نيز در اين مرحله تعيين گرديده و در جدول مونتاژي نقشه قالب قيد مي گردد.اگر بخواهيم قطعه اي را به صورت استاندارد از بازار تهيه كرده و در قالب جاسازي كنيم بايستي شماره استاندارد(شماره DIN يا نام شركت) و ابعاد كلي قطعه را در جدول مونتاژي نقشه قالب قيد كنيم.
3- جهت ساخت يا تهيه قطعات قالب بايستي از كليه قطعات نقشه اي جداگانه كه به نقشه ساخت معروف است تهيه كرد. اين نقشه ها در كاغذهاي استاندارد A4  و يا ديگر كاغذهاي استاندارد ترسيم مي شوند و بايستي گوياي تمامي تمامي عملياتي كه بايد روي مواد خام انجام شود تا به شكل قطعه نهايي قالب در آيد ،باشد.
تهيه نقشه هاي تفكيكي يكي از مهمترين مراحل طراحي قالب است،چون در اين نقشه ها تعيين كننده حدود و ابعاد و دقت قطعات مي باشند.
در نقشه هاي تفكيكي بايستي علاوه بر اندازه گيري كامل،مطالبي از قبيل: صافي سطح،جنس،سختي،شماره قطعه،اندازه كلي قطعه،تلرانسهاي فرم و وضعيت،انطباقات و ديگر موارد مورد نياز قيد گردد. تلرانسهاي فرم و وضعيت يكي از مواردي است كه در اكثر نقشه هاي ساخت قطعات به چشم مي خورد.اين تلرانسها در نهايت باعث دقيق شدن اندازه هاي قطعه در مقاطع مختلف مي شود.شرح كلي اين تلرانسها در مبحث بعدي آمده است.