منتظر

بيرون اندازها كه در نوع ثابت و فنري موجود مي باشد،جهت بيرون اندازي ورق پس از عمل برش از داخل سنبه و يا ماتريس طراحي مي شوند.البته بيرون انداز فنري علاوه بر كار فوق ،قبل از عمل برش ،ورق را به ماتريس مي فشارد تا از هر گونه حركت احتمالي و و يا موج دار شدن ورقهاي نازك جلوگيري كنند.

1- بيرون انداز ثابت: بيرون انداز ثابت عموما صفحه اي است روي ماتريس كه در بيشتر اوقات كانال هدايت نوار نيز مستقيما روي آن تعبيه مي شود.وظيفه اين صفحه ،بيرون اندازي ورق از سنبه پس از عمل برش است.روي صفحه بيرون انداز سوراخهايي متناسب با شكل مقطع سنبه ها (در امتداد آنها ) وجود دارد كه سنبه به راحتي از آنها عبور كرده و پس از بريدن ورق به هنگام بازگشت كه ورق به اطراف سنبه چسبيده است.پس از طي كردن ارتفاع كانال ورق به سطح زيرين بيرون انداز را از فولاد نرم و مقاوم در مقابل ضربات احتمالي در نظر گرفته(فولاد ST37 ) و انرا توسط پيچ و پين به ماتريس متصل مي كنند.
2- بيرون انداز فنري: در مواردي كه شرايط زير در طراحي حاكم باشد.بايستي از بيرون انداز فنري استفاده كرد:
الف) وقتي كه جنس ورق از پلاستيك و يا لاستيك و يا مواد مصنوعي ديگري باشد.
ب) مواردي كه مقطع برش خيلي كوچك و ظريف باشد.
ج) در كليه قطعاتي كه حركت در جهت بالاي ورق باعث تغيير شكل و يا از دقت افتادن آن گردد.
د) در مواقعي كه ضخامت ورق كم باشد( ورقهايي كه ضخامت كمتر 0.6 ميليمتر دارند)
1-شكل عمومي بيرون اندازهاي فنري: در شكل زير نمونه اي از شكل كلي اين نوع بيرون اندازها ديده مي شودكه ذيلا به توضييح قطعات آن مي پردازيم:

ورق گير: صفحه اي است كه با كف هموار و سنگ خورده كه روي سطح ورق مي نشيند،جنس اين قطعه از فولادST37 مي باشد.
پيچ بازي گر: نقش پيچ بازي گر در بيرون انداز فنري مثل ميل راهنما در قالبهاي برش مي باشد.اين پيچ به كمك بوش مربوطه ،راستاي صحيح حركت صفحه ورق گير را در هر بار رفت و برگشت تامين مي كند،جنس اين قطعه را همجنس ميله راهنما انتخاب نموده و آنرا تا 55 راكول سخت مي كنند.(فولادMS60 ).
بوش: نقش بوش در سيستم بيرون انداز فنري شبيه بوش ميله راهنما مي باشد .جنس بوش را از فولادMS60 گرفته و آنرا 10 راكول كمتر نسبت به ميله راهنما سخت مي كنند.(بوش را به صورت پرسي و قابل تعويض در كفشك جا مي زنند.)
فنر: از فنر براي تامين نيروي بيرون اندازي استفاده مي كنند،كه در قالبهاي برش رابطه مستقيمي با جنس و ضخامت ورق دارد.مقدار نيروي لازم براي بيرون اندازي با روش زير تعيين مي شود:
حالت اول: در اين حالت ورق به اطراف (محيط) سنبه چسبيده است.نيروي لازم معادل 3% نيروي برشي مي باشد.

حالت دوم: در اين حالت كه پولك در داخل ماتريس مي ماند نيروي لازم معادل 7% نيروي برشي مي باشد.

2- چگونگي تامين نيروي بيرون انداز: براي اين منظور مي توان از فنر فشاري واگر به دلايل مختلف از قبيل بالا بودن مقدار نيروي لازم نتوانيم از فنر فشاري استفاده كنيم ،لاستيكهاي ارتجاعي معروف به رابريد توصيه مي شوند و اگر نيروي لازم بسيار زياد باشد مي توانيم از جك هاي هيدروليك استفاده نماييم .(شكل 36).
پس از محاسبه نيروي بيرون انداز به آن عدد ثابتي اضافه مي كنيم تا ضريب اطمينان كاري كل مجموعه افزايش يابدو معمولا ضريب اطمينان را براي نيروي بيرون اندازي 7% نيروي برشي گرفته و به مقدار به دست آمده براي نيروي بيرون اندازي اضافه مي كنيم.

ميله راهنما

اين قطعه جهت تامين راستاي صحيح حركت قالب طراحي مي باشد و در كفشك پايين نصب مي شود . بوش درطرف آزاد اين قطعه با تلرانس سرشي بازي مي كند.علاوه بر اين قطعه فوق عامل موثري در خنثي كردن نيروهاي جانبي حاصل از برش مي باشد به طوري كه باعث مي شود،كليه سنبه ها در راستاي تعيين شده خود با لقي طراحي شده به راحتي بازي كنند .در طراحي ميله راهنما مي بايستي به نكات زير توجه داشت:

A : اين قسمت كه حالت پله اي دارد به ميله راهنما در داخل كفشك قرار طولي در جهت بالا را داده و مانع حركت طولي آن مي شود.
B : ناحيه درگيري ميله راهنما و كفشك با تلرانس پرسي است (H7/n6 ) كه مانع حركت چرخشي و ساير حركات ديگر ميله راهنما در كفشك مي شود و علاوه بر اين شكل مي توان از طرق ديگري نيز جهت فيت كردن و نصب ميله راهنما در كفشك استفاده كرد.

C : در اين قسمت ميله راهنما بايستي نسبت به بوش (از ابتدا تا سر آزاد ميله راهنما )تلرانس سرشي داشته باشد.(H7/g6 )
D : شيارهاي داخل اين ناحيه وظيفه ذخيره روغن و چرب كرددن سطوح اصطكاكي را در طول مدت كار به عهده دارند.
E : اين منطقه حالت راهنمايي شروع حركت را به ميله راهنما مي دهد كه با داشتن زاويه α كه معمولا 8 تا 15 درجه مي باشد هدايت مطمئني را در شروع حركت ايجاد مي كند و بيشتر براي ميله هاي راهنمايي توصيه مي شود كه در هر كورس حركت قالب مجبور به خارج شدن از داخل بوش مي باشند.
تلرانسهاي فرم: در نقاطي از ميله راهنما كه احتياج به دقت زيادي دارند تلرانسهايي از قبيل هم محوري (    ) و بيرون زدگي (    ) مشاهدي مي شود كه مقدار آنها (     ) بستگي به طول و قطر و دقت اندازه قطعه دارد.

2- جنس و سختي ميله راهنما: جنس ميله راهنما بايستي از فولاد مقاوم در مقابل سايش و ضربه و نيروهاي حاصل از برش باشد.(فولاد MS60 يا فولاد  VCN 200 و يا ديگر فولادهاي مشابه كه پس از سنگ خوردن سطوح صيقلي را به دست مي دهند با 60راكول سختي براي اين نظور مناسبند )اين فولادها بايستي داراي سطحي سخت و مغزي نرم باشند .
3- قطر ميله راهنما: اين قطر با نيروي حاصل از برش رابطه مستقيمي دارد كه براي تعيين آن مي بايستي به شرح زير عمل كرد:

F : كل نيروي حاصل از برش
C : لقي
Fh : نيروي جانبي
B : نفوذ پذيري
T : ضخامت ورق

مي توان مقدار نيروي جانبي حاصل از برش راتعيين كرد با گذاشتن مقدار با دست آمده در (رابطه2) مقدار ممان اينرسي ميله راهنما نسبت به قطر آن تعيين مي شود :

 Δ : تغییر شکل خمشی مجاز
I   : ممان اینرسی
L : طول میله راهنما
E : مدول یا الاستیسیته
d : قطر میله راهنما

حال با داشتن ممان اينرسي مي توانيم قطر ميله راهنما را با توجه به فرمول ممان اينرسي اجسام دايره اي (رابطه 3) محاسبه كنیم:

چون در قالبهاي برش بيش از يك ميله راهنما استفاده مي شود ،بنابراين با مشخص كردن تعداد ميله هاي راهنما (رابطه 3) را به شكل زير خلاصه مي كنيم:

N : تعداد ميله راهنماها

براي بالا بردن ضريب اطمينان مقدار به دست آمده از فرمول بالا در مقدار ثابتي كه اغلب آنرا 2/3 مي گيرند ضرب كرده تا قطر ميله راهنما با ضريب اطمينان بالايي به دست آيد.
4- تعداد ميله راهنما: هر چه دقت قطعه توليدي و نيروهاي جانبي بيشتر باشد تعداد ميله هاي راهنما نيز بيشتر مي شود و اغلب ميله راهنما را دو تايي و در مواردي كه نيروهاي جانبي و دقت كار مطرح است آنرا چهارتايي در نظر گرفته و به صورت ضربدري نسبت به هم نصب مي كنند.

5- طول ميله راهنما: طول اين قطعه را مي توان به روش زير تعيين كرد:
طول میله راهنما=5 ميليمتر + ضخامت كفشك بالا+ ضربه گير+طول سنبه+ضخامت ماتريس+ضخامت كفشك پايين.