زماني كه قالب باز مي شود ضروري است كه اسپرو از داخل بوش تزريق خارج شود.در قالبهاي تك محفظه اي اسپرو مستقيما به قطعه تزريقي وصل مي شود(شكل 59).در هنگام خروج قطعه از حفره ثابت اسپرو نيز به همراه قطعه خارج مي شود.در قالبهاي چند محفظه اي بايد از سيستم راهگاهي استفاده شود بنابراين ممكن است كه اسپرو در هنگام باز شدن قالب در نيمه ثابت باقي بماند و بايستي با يك روش دستي اسپرو را از بوش تزريق خارج كرد.به دليل اينكه خارج نمودن دستي اسپرو از قالب مطلوب نيست بايد براي خارج نمودن اسپرو طرحي را به كار برد.رايجترين روشها عبارتند از:استفاده از يك پين زائده دار يا ايجاد يك گودي مناسب در روبروي اسپرو.مواد پلاستيكي كه وارد زائده يا گودي مي شوند،پس از منجمد شدن نيرويي براي بيرون كشيدن اسپرو از بوش تزريق اعمال مي كنند.دو طرح براي خارج نمودن اسپرو وجود دارد.در طرح اول كه ما آن را طرح (A) مي ناميم در زير سطح جدايش يك زائده ايجاد شده و در طرح دوم كه ما آن را طرح (B) مي ناميم از يك زائده در بالاي سطح جدايش استفاده مي شود.

نوع ساده راهگاه كش را مي توان با اعمال شيب در قسمت نافي اسپرو ايجاد كرد كه در شكل زير نشان داده شده است.

ديواره هاي نافي به صورت مخروطي شكل است .مطابق شكل اين نافي در امتداد خط مركزي ايجاد مي شود.يك پين پران ساده پشت نافي قرار گرفته و زماني كه عمل پران انجام مي شود نافي را همراه با مواد سيستم تغذيه پران مي كند(شكل b-70).در طرح ديگر مي توان در داخل سوراخ يك يا چند رديف شيار ايجاد كرد.بنابراين يك زائده به وجود مي آيد.(شكل a-71)

مجددا از يك پين براي پران نافي استفاده مي شود.اما در اين حالت در هنگام پران،پين پران باعث برش مواد پلاستيك مي شود.بنابراين مواد در داخل شيارها باقي مي مانند.(شكل b-71).در كورس بعدي مواد پلاستيك با اين مواد جوش مي خورند.طرح ديگر راهگاه كش نوع A ،طرح راهگاه كش –Z شكل است.اين طرح يكي از ساده ترين طرحهاي راهگاه كش است.انتهاي پين راهگاه كش كه ما آن را راهگاه كش گوييم به صورت شكل زير ساخته مي شود.(شكل a-72).

زماني كه قالب باز مي شود اين مافي Z شكل مواد را به همراه خود كشيده ودر زمان پران ،اين نافي و سيستم تغذيه پران خواهد شد.در طي عمل پران كه در شكل(b-72) نشان داده شده است،راهگاه كش به سمت جلو حركت مي كند و در راستاي حركت نافي و سيستم تغذيه از قالب جدا مي شوند .در بعضي مواقع در اين روش سيستم تغذيه به راهگاه كش مي چسبد و اگر پران اتوماتيك نياز باشد بايستي از يكسري وسايل پاك كن يا جاروب كن استفاده نمود.

اين طرح راهگاه كش بر اساس بيرون كشيدن راهگاه كش از داخل يك صفحه مانند صفحه بيرون انداز و يا يك حفره شناور است كه در نتيجه سيستم تغذيه پران خواهد شد.طول رايج راهگاه كش كله قارچي در شكل زير نشان داده شده است.

شيار سر باعث ايجاد يك گير مي شود.اين گير اسپرو را به همراه خود مي كشد.در طي مرحله باز شدن قالب،راهگاه كش از داخل صفحه بيرون كشيده شده و باعث مي شود تا مواد پلاستيك در روي سطح سر آن بريده شود.توجه كنيد كه يك حلقه پلاستيكي در اطراف راهگاه كش در پايان سيكل تزريق باقي مي ماند.در سيكل بعدي مواد خميري پلاستيكي به اين حلقه جوش مي خورند.بنابراين مجددا راهگاه كش عمل خود را انجام مي دهد.(شكل b-73).در شكل زير (a) نوع ديگر راهگاه كش به نام راهگاه كش سر مخروطي به كار گرفته شده است كه مشابه سيستم قبل است.مقدار نافي كه توسط مخروط وارونه ايجاد مي شود،نبايستي زياد محكم باشد و بايد بتواند اسرو و سيستم تغذيه را به همراه خود بكشد.خاصيت ارتجاعي مواد پلاستيك باعث مي شود تا در زمان عقب كشيدن راهگاه كش بدون برش مواد،اسپرو از سر راهگاه كش آزاد شود(شكل b-74).

در دو طرح اول كه در بالا بحث شد ايجاد راهگاه با مشكلات ماشين كاري همراه است.به خصوص وقتي كه صفحات قالب بزرگ باشد.معمولا زائده را در يك بوش جداگانه ايجاد مي كنند و اين بوش را مانند روش نصب يك ماهيچه گرد در داخل صفحه نصب مي كند.يك نمونه در شكل زير نشان داده شده است.

بوشهاي راهگاه كش در اندازه هاي استاندارد قابل دستيابي است و سازندگان قطعات استاندارد آنها را عرضه مي كنند.قطر كوچك در 6 اندازه عرضه شده است.ممكن است نتوان تمام اين 6 اندازه را از يك سازنده تهيه نمود .ابعاد استاندارد به شرح زير است:
4،4.5،5،6،6.5،8 ميليمتر (0.16،0.18،0.20،0.24،0.26،0.32 اينچ) زاويه راس زائده 10 درجه استاندارد است.اما توجه داشته باشيد كه بعضي از سازندگان در ابتداي سوراخ يك قسمت استوانه اي نيز در نظر مي گيرند.