منتظر

سیستم های اندازه دهی محور مختصات :

1- سیستم اندازه دهی مطلق (Absolute ) : در این سیستم تمامی نقاط نسبت به نقطه مبدا سنجیده می شود. مزیت این سیستم این است که در صورت اشتباه در یک نقطه، تنها در همان نقطه اشتباه روی می دهد و در نقاط دیگر تاثیری در اندازه دهی ندارد .

2- سیستم اندازه دهی نسبی (Relative ) : در این سیستم هر نقطه نسبت به نقطه قبلی خود سنجیده می شود و بازگشت به عقب و یا پایین منفی می شود . مزیت این سیستم سادگی محاسبات آن می باشد ولی معایب آن این است که در صورت خطا در یک نقطه اشتباه به دیگر نقاط نیز سرایت می کند .                                                            

محور های اصلی در ماشین های کنترل عددی :

در دستگاه های تراش بطور معمول (X , Z) است که حرف X بیانگر قطر یا شعاع و Z بیانگر طول می باشد .

در دستگاههای فرز محور های سه بعدی شامل (X , Y , Z) می باشند که X بیانگر طول ، Y بیانگر عرض ،Z بینگر ارتفاع می باشد .

محور های دروانی در ماشین های کنترل عددی :

این محور ها حول محور های اصلی دوران می کنند . محور +A حول محور X و محور +B حول محور Y+ ومحور +Cحول محور Z و خلاف عقربه های ساعت می چرخند.

فصل اول :

نقاط مرجع در ماشینهای CNC

1- نقطه صفر دستگاه       Machine Zero Point

این نقطه توسط شرکت سازنده برای دستگاه تعریف شده و معمولا بر روی محور گلویی واقع شده است .

2- نقطه مرجع یا رفرنس         Reference Point

این نقطه توسط شرکت سازنده برای دستگاه تعریف شده و معمولا در منتهی الیه محدوده کاری دستگاه تعریف می شود و پس از روشن نمودن دستگاه، ابزار گیر بدان سمت حرکت می کند .

نکته : در دستگاه تراش TCN-10   می بایست پس از روشن شدن دستگاه آن را در حالت Jog   قرار داد و سپس دکمه Ref  را فشار داد تا سیستم رفرنس گیری فعال شود سپس دکمه های +X و +Z را به ترتیب فشار می دهیم تا دستگاه در حالت رفرنس قرار گیرد .

3- نقطه صفر قطعه کاریا آفستWork Zero Point  

نقطه ای بر روی قطعه کار است که سایر نقاط را نسبت به آن می سنجند . بر روی قطعه کار امکان دارد چندین نقطه صفر برای سهولت در نظر گرفته شود .

نکته : با توجه به اینکه آفست گیری در هنگام کار با سیکل متفاوت می باشد و همچنین نیازمند آشنایی برنامه نویس به قسمت تعریف ابزار (Parameter)  می باشد لذا این قسمت را به طور کامل در تعریف هر سیکل آموزش می دهیم .

4- نقطه صفر ابزار گیر    Tool Refrence Point  

5- نقطه پارک یا تعویض ابزار Tool Change Point 

برای جلوگیری از برخورد ابزار هنگام تعویض ابزار با قطعه کار محدوده ای برای ابزار گیر در نظر گرفته می شود که در هنگام چرخش ابزار گیر آسیبی به آن و یا قطعه کار وارد نشود . این اندازه با توجه به شکل قطعه خام و شکل ابزار های موجود در ابزار گیر و و نحوه چیدمان آنها در ابزار گیر و همچنین نحوه اجرای برنامه متفاوت می باشد و نیازمند تسلط و تجربه برنامه نویس است .

چند نکته مهم :

1- توجه داشته باشید برای رفرنس گیری دستگاه اگر در آخرین حرکت تارت ، تارت به طور کامل چرخش را انجام ندهد دستگاه قفل کرده و دیگر هیچ حرکتی انجام نخواهد داد همچنین Erore نمی دهد لذا شما بایستی به صورت دستی تارت را به حرکت در بیاورید و سپس عمل رفرنس گیری را انجام دهید .

فصل دوم :

آشنایی با پانل دستگاه (CNC TCN-10)

جعبه کنترل شامل سه قسمت مهم می باشد که عبارتند از:

1- مانیتور و دکمه های نرم افزاری مروبطه : این قسمت از یک نمایشگر و تعداد 8 عدد دکمه عمودی در سمت راست نمایشگر و همچنین تعداد 12 عدد دکمه که بصورت افقی در زیر نمایشگر می باشد ، تشکیل شده است .

2- دکمه های وارد کردن داده های عددی ، حروفی :

از این قسمت برای وارد کردن داده های عددی ، حروف و همچنین جابه جا کردن موضوعات انتخابی استفاده می شود . 

3- دکمه های کنترل ماشین :

فصل سوم :

برنامه نویسی ماشین های CNC

برنامه نویسی در ماشین های CNC  به چند روش صورت می پذیرد .

1- برنامه نویسی توسط زبان های برنامه نویسی

برخی از زبانهای برنامه نهویسی مورد استفاده در ماشینهای CNC عبارتند از :

1- APT (Autonaticaly Programmed Tool)

2- NEL APT ( National Engineering Laboratory)

3- 2CL (2continue Linear )

4- PC APT

5- AD APT ( Adaptation of APT)

6- Miturn (Metal Reserch Institute turning)

7- Batchcurve

8- AUTOSPOT

9- Compact

2- برنامه نویسی توسط برنامه های CAD/CAM

نقشه قطعه مورد نظر را در محیط CAD  طراحی می نماییم و سپس با فرستادن در محیط CAM تبدیل به زبان مورد نظر که قابل شناسایی برای دستگاه ما می باشد می کنیم و در صورت لزوم با تغییرات اندکی برنامه نقشه مورد نظر آماده می گردد . از جمله نرم ازار های CAM می توان به نرم افزار های زیر اشاره کرد :

1- ShopMill                                                   2- ShopTurn

3- PowerMill                                                 4- Mastercam

5- Fuechercam                                               6- Surfcam

7- Catia

3- برنامه نویسی پارامتری (ماکروها)

این روش برای تهیه برنامه های پیش ساخته و برنامه نویسی قطعات سخت مورد استفاده قرار می گیرد این نوع برنامه نویسی دارای دستورات شرطی ، دستورات تکرار و توانایی عملیات ریاضی می باشند.

4- برنامه نویسی در سیستم های استاندارد

این روش توسط کد های استاندار شده (G,M) در دو سیستم  Iso 693/1  و EIA(RS-2740) استاندارد و کد بندی شده اند و در کنترل های گو ناگون دارای تفاوت هایی می باشند . این کدهای عملیاتی در سه رده طبقه بندی می شوند .

الف- کد های اصلی (G) : کد های اصلی عملیات ماسینکاری و براده برداری را بعهده دارند این کدها توسط شرکت یازنده مربوط طبقه بندی می شوند که حتی در کنترلهای ساخت یک شرکت باز هم تفاوت هایی را در بر دارند .

ب- کد های کمکی (M) : کد های کمکی یا فرعی نقش توابع کمکی برای عملیات ماسینکاری را به عهده دارند .

ج- متغیر های وابسته : این متغیر های به خودی خود مفهومی نداشته بلکه به همراه کد های اصلی معنی و مفهوم پیدا می کنن . و در کنترلهای مختلف تفاوت هایی با هم دارند .

در جدول زیر ساختار کلی برنامه نویسی در ماشینهای CNC را مشاهده می کنید .

برخی از کد های مورد استفاده در دستگاه تراش TCN-10  کنترل زیمنس 810-D