منتظر

پران والوي اساساٌ يك نوع پين پران با قطر بزرگ است.اين پران معمولاٌ براي پران قطعات بزرگي استفاده مي شود كه امكان استفاده از پين پرانهاي استاندارد از نوع سطح جدايش نيست .در بعضي طرحها از صفحه بيرون انداز استفاده مي شود.پران والوي به نحوي طراحي مي شود تا نيرو را بر روي سطح داخلي قطعه تزريقي اعمال كند.

توجه كنيد كه عموماٌ استفاده از پين پران گرد يك عيب دارد و آن امكان خراب شدن قطعه در محل پين پران است.با استفاده از پران والوي به علت افزايش سطح موثر پين پران خطر خراب شدن قطعه طي مرحله پران كمتر مي شود.قسمت سر پران والوي به شكلي ساخته مي شود تا در داخل حفره ماشين كاري شده روي ماهيچه منطبق گردد.براي جلوگيري از ورود مواد پلاستيك قسمت كوچكي از قطر بزرگ والوي به صورت استوانه اي است.اين قسمت استوانه اي داخل گودي مربوطه در ماهيچه آب بندي مي شود.طول قسمت استوانه اي پران بين 0.8 ميليمتر (32/1 اينچ) تا 2.4 ميليمتر (32/3 اينچ) است.به دليل اينكه پران والوي تشكيل دهنده بخش بزرگي از محفظه است نيروي زيادي توسط مواد پلاستيك به پران وارد مي شود و باعث مي گردد پران تمايل به حركت به سمت عقب داشته باشد.سر پران بايستي به دقت در محل خود در ماهيچه قرار گيرد.زاويه راس پين پران ديسكي معمولاٌ بين 90 تا 120 درجه است.توجه داشته باشيد كه در شكل بالا ضخامت بال قطعه پيوسته تا لبه بال كاهش مي يابد.عملاٌ امكان استفاده از پين پران در سطح جدايش و يا صفحه بيرون انداز غير ممكن است.مساله مهمي كه بايد مورد توجه قرار گيرد اين است كه قطر سر والو نبايستي به اندازه اي باشد كه در نقطهX ديواره نازك به وجود آيد و باعث ايجاد يك قسمت ضعيف در ماهيچه شود. در قالبهاي تك محفظه اي،اگر قطعه تزريقي روي خط مركزي قالب شكل بگيرد نيازي به مجموعه پران نيست.مانند شكل بالا.ساق پران والوي (كه مي بايستي در مقابل خمش مقاومت داشته باشد) از سوراخ وسط صفحه قالب عبور مي كند و طول اين ساق بايستي از پشت صفحه قالب به اندازه اي بيرون بيايد تا بتوان از يك فنر قوي براي تثبيت پين پران والوي در محل خود استفاده كرد. در عمل وقتي كه قالب باز مي شود، پران والوي توسط سيستم پران ماشين مستقيماٌ تحريك مي شود (شكل b-49).در ابتداي مرحله بسته شدن قالب نيروي فنر باعث مي شود تا پران والوي در نشيمنگاه خود قرار بگيرد.(شكل a-49).براي عمليات تمام اتوماتيك در عمل از يك جت هوا نيز استفاده مي شود.در زمان مشخص هوا به داخل قالب دميده مي شود و قطعه را از روي پران جدا مي كند.براي قالبهاي چند محفظه اي بايد از يك مجموعه صفحه پران و يك شبكه پران استفاده شود.

پين پران والوي مستقيماٌ باپيچ به صفحه پران بسته مي شود(توجه كنيد كه نياز به صفحه نگهدارنده پران نيست).يك فاصله حداقل به اندازه 3 ميليمتر(8/1 اينچ) پشت صفحه پران بايستي در نظر گرفت(درX) تا اطمينان حاصل شود كه پران والوي در محل خود مستقر شده است.از پين برگردانها (كه در شكل نشان داده نشده است) استفاده مي شود تا صفحه پران و پرانهاي والوي را به موقعيت اوليه خود بازگردانند. روش ديگر براي تحريك پران والوي استفاده از يك عمل كننده است.براي نمونه يك مقطع برش خورده از يك طرح در شكل زير نشان داده شده است.

محدوديت اين طرح نياز به يك ماهيچه بزرگ است تا بتوان عمل كننده مكانيكي را در داخل آن نصب نمود.ساق پران والوي رزوه شده و در داخل بازوي عمل كننده بسته مي شود.براي آنكه راستاي نيروي اعمال شده به پران والوي را بتوان توسط عمل كننده كنترل نمود ،در روي بدنه قالب شيارهايي ايجاد مي شود كه در شكل نشان داده نشده است.مزيت اصلي اين طرح مستقل بودن تحريك پران والوي بدون توجه به موقعيت نيمه متحرك قالب است. پرانهاي والوي از فولادهاي نيكل-كرومي (BS 970-835 M 15) انتخاب مي شود و عمليات حرارتي مناسب بر روي آنها انجام مي گيرد.

پران هوايي

در اين روش نيروي پران با استفاده از هواي فشرده تامين مي شود.هواي فشرده از مسير يك سوراخ كوچك توسط يك شير پنوماتيكي مستقيماٌ با قطعه تزريقي برخورد مي كند.براي اينكه اين روش با راندمان بهتري عمل كند ابتدا مي بايستي چسبندگي بين ماهيچه و قطعه به صورت لحظه اي قطع شده تا هواي فشرده بتواند جريان يابد.اين عمل با كمي حركت به سمت جلو، پران والوي امكان پذير است(به وسيله هواي فشرده).نيروي موثر پران بستگي به فشار هوا و همچنين سطح موثر قطعه كه هوا با آن برخورد كند دارد.بنابراين هرچه سطح بزرگتري از قطعه پران انتخاب شود نيروي پران بيشتري اعمال مي گردد.وجود مانع يا وجود نشتي در مسير هواي فشرده باعث مي شود تا نيروي پران سريعاٌ كاهش يابد.به همين دليل اين روش پران براي قطعات جعبه اي شكل مناسب است.در اين قطعات ديواره هاي قطعه تا مرحله آخر پران مانع خروج هوا مي شوند.اكنون دوباره طرح پران والوي هوايي را در شكل زير بررسي مي كنيم.

مجموعه پران والوي مانند بخش قبل است.سر پران والوي در نشينگاه خود در ماهيچه قرار مي گيرد و ساق پران از وسط ماهيچه عبور مي كند.براي عبور هواي فشرده شيارهاي طولي ترجيحاٌ در سوراخهاي بدنه ماهيچه ماشين كاري مي شود.(در B). پران والوي توسط نيروي فنر در محل نشيمنگاه خود قرار مي گيرد.فنر بر روي ساق پران توسط يك مهره نصب مي شود.براي جلوگيري از نشتي هواي فشرده از پشت صفحه ماهيچه از اورينگ استفاده شده است.براي اتصال پران هوايي به منبع هواي فشرده خارج از قالب از دريچه "A" استفاده مي شود.طرح ديگري از پران هوايي در شكل زير نشان داده شده است.

در اين طرح هواي فشرده از طريق شيارهايي كه روي ساق پران والوي ماشين كاري شده است عبور مي كند.معمولاٌ اين شيارها سه تا است كه در شكل نشان داده شده است.ورود هواي فشرده با دست كنترل شده و يا اينكه مي توان تحت كنترل ماشين باشد.هر دو روش در شكل زير نشان داده شده است.

در كنترل دستي اپراتور ماشين در زمان مشخصي از سيكل تزريق يك شير پنوماتيكي دوراهه را باز مي كند.در طرح كنترل با ماشين يك صفحه بادامك به بستر ماشين و يك شير پنوماتيكي با تحريك غلتكي به قالب بسته مي شود.در نقطه معيني از كورس قالب بادامك به غلتك شير برخورد كرده و شير عمل مي كند.اسپول شير عمل باز و بسته كردن مسير هواي فشرده به داخل قالب را كنترل مي كند.با آزاد شدن غلتك شير در انتهاي مسير بادامك ،مسير هواي فشرده مسدود مي شود عملكرد اين نوع پران به شرح زير است:
زماني كه شير كنترل كننده عمل مي كند هواي فشرده از داخل محفظه "C " عبور مي كند (شكل 52) نيروي فشار هوا بر نيروي فشار فنر غلبه مي كند و پران از نشيمنگاه خود خارج مي گردد.در اين لحظه سنبندگي بين قطعه و ماهيچه قطع مي گردد.حال جريان هواي فشرده از طريق شكافهاي "B " جريان يافته و وارد فضاي بين قطعه و ماهيچه شده و در نتيجه قطعه با فشار هواي فشرده پران مي شود.مزاياي پران هواي فشرده عبارتست از:
1- به شبكه پران و مجموعه صفحه پران نياز نيست،بنابراين هزينه قالب كاهش مي يابد.
2- پران هوايي را مي توان در هر دو نيمه قالب استفاده كرد.بنابراين اين روش براي قطعات جعبه اي شكل كه محل تزريق مي بايستي در داخل قطعه باشد مناسب است.
3- پران در هر زمان از مرحله باز شدن قالب مي تواند عمل كند.
4- پران هوايي مانند يك خلا شكن بين قطعه تزريقي و ماهيچه عمل مي كند.اين روش را به سادگي مي توان به همراه روشهاي ديگر پران،براي كردن قطعات بدون ايجاد اثرات تخريبي روي قطعه استفاده كرد.
در مقابل مزاياي ذكر شده محدوديت هاي زير را مي بايستي در نظر گرفت:
1- از اين روش فقط براي بعضي از قطعات با شكل خاص مي توان استفاده كرد.
2- يك منبع هواي فشرده مي بايستي در دسترس باشد.