منتظر

روش ديگر براي ساخت يك نگهدارنده مناسب براي اينسرتهاي چهارگوش و غلبه بر مشكلات نگهدارنده هاي يكپارچه استفاده از نگهدارنده لقمه اي مطابق شكل (a-14) است. حفره به صورت يك شيار در طول نگهدارنده ايجاد شده و با دو لقمه در دو انتهاي شيار مسدود و فضاي مناسب براي اينسرت چهارگوش ايجاد مي شود.براي جلوگيري از حركت جانبي لقمه ها ،يك خار زير هر لقمه تعبيه شده است تا در جاساز نگهدارنده از حركت جانبي لقمه جلوگيري نمايد.اين لقمه ها با پيچ هاي آلن بسته مي شوند.مزيت اين روش اين است كه كناره ها و كف حفره را مي توان عمليات سنگ زني نمود.همچنين ديواره هاي لقمه را نيز مي توان سنگ زني نمود.اين بدان معني است كه انطباق اينسرت چهارگوش در محل خود ساده تر انجام خواهد شد.در هر حال اين نگهدارنده به دليل يكپارچه نبودن ديواره ها استحكام نگهدارنده نوع يكپارچه را ندارد.
ابعاد لقمه بايستي به نحوي باشد كه نسبت پهنا به عمق3:2 باشد.براي مثال يك حفره به عمق 50 ميليمتر(2 اينچ) بايستي داراي عرضي معادل 75 ميليمتر (3 اينچ) باشد.اين موضوع ممكن است يك عيب داشته باشد و آن در زمان طراحي است كه در صورت داشتن عمق زياد اينسرت ممكن است ابعاد كلي قالب (در نماي پلان) نيز زياد شود.

نگهدارنده دو صفحه اي

اين نوع نگهدارنده از دو صفحه تشكيل شده است كه به نامهاي صفحه قالب و صفحه پشت بند نام گذاري مي شوند.صفحه قالب با ماشين كاري يك جاساز به شكل مورد نظر در يك صفحه نگهدارنده ساخته مي شود. شكل(14b,c) براي هر دو شكل اينسرتهاي چهار گوش و گرد مناسب است .كف اينسرت روي صفحه پشت بند نگهداشته شده و صفحه پشت توسط تعدادي پيچ آلن به صفحه قالب بسته شده است.اينسرتها با روشهاي رايج بسته ميشوند.،اين روشها عبارتند از بستن با پيچهاي آلني كه از صفحه پشت عبور مي كنند و يا با استفاده از لبه دار كردن اينسرت.(از اين روش بيشتر استفاده مي شود)
در روش دوم بايستي يك حفره در كف جاساز در صفحه نگهدارنده ايجاد كرد.اينسرت در محل خود با صفحه پشت بند تثبيت شده است.اين نوع نگهدارنده مشخصاً براي اينسرتهاي كوچكي كه فضاي كافي براي بستن با پيچ را ندارند مناسب است.همچنين در طرح قالبهاي چند محفظه اي با اينسرتهاي گرد نيز كاربرد دارد.
توجه داشته باشيد كه صفحه پشت بند نشيمنگاه اينسرت مي باشد و براي اطمينان اين صفحه سنگ زني مي شود.اين صفحه بايستي ضخامت كافي داشته تا تحمل مقاومت در برابر نيروي اعمال شده در زمان تزريق را از طريق اينسرت را داشته باشد.

نگهدارنده ويژه قالبهاي اسپليتي

زماني كه در طرح يك قالب استفاده از اسپليت ها ضروري باشد،براي قفل كردن اسپليت در جايگاه خودش نياز به اين نوع نگهدارنده ها مي باشد.
1- نوع كانال باز: اين نوع براي اسپليت هاي مستطيلي شكل استفاده شده و با ماشين كاري يك كانال در پهناي صفحه نگهدارنده ايجاد مي شود.كناره هاي كانال داراي شيب يا زاويه اي مانند مي باشد.
ماشين كاري اين نگهدارنده نسبتا ساده و سنگ زني همه سطوح آن امكانپذير است.كناره هاي شيب دار كانال در معرض سايش بوده و بنابراين معمولاً از ضخامت ضد سايش استفاده مي شود.اين صفحات از جنس فولاد كم كربن ساخته مي شوند و با عمليات حرارتي (سمانتاسيون) مقاومت سطح را در برابر سايش افزايش مي دهند.به دليل استفاده از اين صفحات مي توان صفحه نگهدارنده اصلي را از جنس فولاد كم كربن انتخاب كرد.
2- نوع كانال بسته: براي اسپليت هاي عميق معمولاً از نگهدارنده نوع بسته به جاي نوع كانال باز استفاده مي شود.اين نگهدارنده با ماشين كاري يك حفره گرد شيب دار يا چهار گوش شيب دار در داخل آن به دست مي آيد.از نظر اقتصادي نوع گرد آن برتري دارد ولي معمولاً اين نوع را فقط مي توان در قالبهاي تك محفظه اي بكار  برد.

نگهدارنده صفحه اي

اينسرت را مي توان مستقيماً روي صفحه نگهدارنده نصب نمود.در اين سيستم از هيچگونه تكيه گاه يا موقعيت دنده جانبي استفاده نشده و ابعاد اينسرت بايستي به شكلي باشد كه مقاومت كافي را در برابر نيروهاي اعمال شده در زمان تزريق داشته باشد تا از هرگونه تغيير شكل در آن جلوگيري شود.براي جلوگيري از هرگونه دررفتگي اينسرت را بايد با پيچ و پين به صفحه نگهدارنده بست.عموماًاز اين طرح براي توليد اوليه و محدود ،جهت آزمايش كردن طرح و قبل از اقدام به برنامه ريزي گسترده براي ابزارسازي استفاده مي شود.

مقايسه كلي بين انواع نگهدارنده ها

در جدول زير توانايي نسبي هر نوع نگهدارنده مشخص شده است.در اين جدول به سهولت در موارد ماشين كاري ،سنگ زني،جازدن اينسرت و استحكام نسبي اشاره شده است.دامنه اعداد از 0 تا 10 است.عدد يك بيان كننده بيشترين مشكل در ماشين كاري،سنگ زني و جازدن اينسرت است و در بحث استحكام عدد يك بدان معني است كه قطعه ضعيف مي باشد.عدد 10 مشخص كننده يك مفهوم كاملاً متضاد با عدد يك است.به سادگي مشاهده مي شود كه تعدادي از نگهدارنده ها در بعضي از موارد مطرح شده عدد بالايي داشته و در بعضي موارد عدد پايين تري دارند.در واقع هيچ نگهدارنده اي حالت مطلوب را نداشته و داراي همه شرايط به طور كامل نمي باشد و اين طراح است كه با توجه به طرح خود مي بايستي تصميم بگيرد كه كداميك مناسبتر است.