توليد سيم الكترونيكي بوسيله پروتئين
به گزارش ايسنا ، اين رشته‌هاي نازك 10 نانومتري خود سازمان يافته و سازگار با سيستم‌هاي بيولوژيك هستند.
مهيار حامدي، محقق ايراني دانشگاه «لينکوپينگ» كه با همكاري آنا هرلند و دستيارانش در رشته الكترونيك «آلي» و «بيومولكولار» موفق به توسعه اين تكنيك شده است، مي‌گويد: ما براي اولين بار پروتيين‌هايي ساخته‌ايم كه به نحو بسيار خوبي جريان الكتريكي را هدايت مي‌كنند و مي‌توانند به عنوان نيمه رسانا در ترانزيستورها و ساير تجهيزات الكتريكي استفاد شوند.
يافته‌هاي اين تحقيق نشان داده که مي‌توان نانوالگوهاي کاملا کارکردي و با دانسيته بالا را در مواد الکترونيکي آلي ايجاد کرد.اين يافته جديد مشکل نانوالگودهي سطوح بزرگ را حل مي‌کند.
توليد قطعات الکترونيکي انعطاف‌پذير آلي، نياز به «فراوري» و «الگودهي» مواد «الکتروفعال» از حلال‌ها دارد. با وجودي که چاپ و جوهرافشاني، معمول‌ترين روش‌هاي اين کار هستند، اما با استفاده از اين روش‌ها ساختارهايي توليد مي‌شوند که در مقياس ميکرو و بالاتر بوده و در نتيجه امکان ساخت نانوابزارها با اين روش‌ها وجود ندارد.
حال مهيار حامدي و همکارانش از دانشگاه «لينکوپينگ» با استفاده از روش جديدي که مبتني بر استفاده از يک نانوبستر الاستومري بزرگ است، بر اين مشکل فائق آمده‌اند.
اين محققان ، «الاستومر» را در تماس با يک بستر پرشده با محلولي از يک پليمر رسانا (PEDOT-S) قرار داده و پس از خشک شدن محلول ، «الاستومر» را حذف کردند. اين روش در نهايت منجر به توليد ساختارهاي کوچک‌تر از 100 نانومتر به صورت منظم و در مقياس وسيع مي‌شود.
حامدي مي‌گويد: «جالب اين است که پليمر PEDOT-S حتي زماني که الگوهاي توليد شده کوچک‌تر از مقياس ميکرون هستند، رسانايي الکتريکي خود را حفظ مي‌کند. اين امر در مورد ساير پليمرهاي رسانا تاکنون سابقه نداشته است».
اين گروه پژوهشي همچنين نشان داده‌اند که مي‌توان با استفاده از اين روش ، ساختارهاي اتصال‌يافته‌اي همچون ميکرو - نانوخطوط و نانوترانزيستورها را توليد کرد.
حامدي مي‌گويد در نهايت بايد اين امکان به وجود بيايد تا ميله‌هاي متقاطع با دانسيته بالا را با پليمرهاي رسانا ايجاد کرده و از آنها در کاربردهايي همچون حافظه‌ها و حسگرهاي زيستي بهره برد.
اين دانشمندان در حال برنامه‌ريزي براي توليد ساختارهاي کوچک‌تر و بررسي تشکيل ميله‌هاي متقاطع هستند
دراینجاهرچه میخواهد دل تنگت بگو